Minimalisme ordent mijn huis en leven

Posted on: June 20th, 2016 by
Comments Requested

Het concept zo veel mogelijk rust door zo weinig mogelijk spullen, oftewel minimalisme in mijn eigen bondige woorden, is me al lang bekend. Ik vind het ook al lang het overwegen waard, maar al die tijd liet ik luiheid en emotionele hechting doordrukken op mijn behoefte aan rust en ruimte. Nu ik als ‘echte volwassene’ een eigen huishouden met een voltijdse job probeer te combineren, durf ik luidop te zeggen: ik ben klaar met die, ja, toch wel, brol.


Minimalisme is voor mij onlosmakelijk verbonden met consuminderen, iets wat me broodnodig lijkt willen we alsnog een poging doen om de aarde te redden. Betekent het bedolven raken onder veel te dure, veel te verwaarloosde en veel te nutteloze dingen echt meer dan ons geestelijk én lichamelijk welzijn? Is dat wat de mens en zijn leefomgeving nodig heeft? Nog maar kort geleden dacht ik hier pijnlijk weinig over na. Inmiddels voel ik dat dit hele gedoe genoeg is geweest en niet alleen voor mijzelf. Een heel groot deel van wat thuis staat, wordt niet gebruikt. In de eerste plaats betreft het materiële zaken, maar die grote zooi brengt tevens overbodige gedachten met zich mee. Alles hiervan maakt het me benauwd en houdt me in een giftige situatie vast.



Doei!

Doei!

Waarschijnlijk heb ik reeds mijn hele leven rommel waar ik niets uit haal, behalve plaatstekort. Ik bedoel niet per se het lieve, oude knuffelkonijn zonder poten. Elke plaats met dozen of kasten zal iets bevatten wat ik compleet vergeten ben, zelfs al heeft het ’emotionele waarde’. Maar ook wat zich in mijn gezichtsveld bevindt, moet nagekeken worden. Zo ligt er al weken een stapeltje kleding (in goede staat maar te groot, of te niet-mijn-ding) op een stoel in de badkamer. Waarom? Euh… Steek het op uitstelgedrag, waardoor ik te lui (!) ben om er een foto van te maken en in een geefgroep op Facebook te zetten. No more!



Letterlijk loslaten
Dat is het, ik gooi alle elektronica, alle cadeau’s, alles wat ik in meervoud heb gewoon door het raam! Of ik wacht even, adem in en liefst weer uit. Eerlijk gezegd kan het moeilijk zijn om spullen weg te doen. Er is altijd een “Wat als ik het later nodig heb?” of “Ja maar… dit heb ik gekregen.” En ondanks dat we beter weten, blijven we vaak aan deze onnodigheden vasthouden. Daar draait het bij minimalisme evengoed om: loslaten. Hoe stroef ook, het is deze knop die voorgoed omgedraaid moet worden. De grote vraag is natuurlijk “Hoe?” Er zijn voldoende boeken en artikels over geschreven en websites en video’s over gelanceerd die ik allemaal eens wil bekijken. Light by Coco was mijn eerste inspiratie. Aangezien ik graag aan challenges meedoe, zou de Minimalism Game een leuke optie zijn. Ik wil het echter intuïtiever aanpakken.



Deze mintkleurige kledingstukken liggen te wachten op het juiste weer...

Deze mintkleurige kledingstukken liggen te wachten op het juiste weer…

Ik verhuis en ik neem mee…
Wat ik meteen kan bedenken, gaat meteen de deur (niet het raam) uit of, indien onherstelbaar of onwasbaar, de prullenbak in. Heb ik dit de laatste maanden gebruikt? Ligt of staat het letterlijk in de weg? Mijn kleerkast bijvoorbeeld is absoluut aan een opfrissing toe. De stapel op de stoel kan en moet zeker groter worden. Verder is het een kwestie van steeds strenger rond te kijken en te beslissen zónder er uren aan te spenderen. Anders gezegd: ik begin zonder concreet plan. Het voordeel hieraan is het ontbreken van het voordeel van de twijfel. Geen tijd, gewoon wegdoen! Hardcore. Schrik dat ik doordraai en met een lege woning achterblijf, heb ik niet, hoewel ik op zich veel minder nodig heb dan ik meestal denk. Het doorgeven van cadeau’s zal wel lastig zijn, omdat het stiekem een vals gevoel van ondankbaarheid oproept. Misschien dat ik het excuus ‘dan heb ik weer plek voor nieuwe geschenken’ zal hanteren. Hoe snel ik achteraf mijn koopgedrag zal aanpassen, weet ik niet. Ik durf te wedden dat ik na een flinke opruimbeurt minder in de verleiding zal komen om alles tijdens de aankomende solden in te slaan. Eigenlijk moet ik me bij het (toekomstige) uitmesten en winkelen de volgende vraag stellen: zou ik het in m’n koffer meenemen bij een verhuis naar een ander land?



Na eerder kleding en huishoudelijke apparaten via zo’n online geefgroep weg te hebben gegeven, weet ik alvast dat ik dit een goede manier vind om leef- en ademruimte te creëren. Zowel de planeet als meerdere portefeuilles worden gespaard, doordat mensen uit de buurt iets gratis komen ophalen. Wellicht zal dit een nieuwe vorm van economie beginnen vormen. Het enige wat ik erin moet steken is een beetje tijd, dus wil ik zo alle bruikbare dingen die anderen blij zouden kunnen maken deze zomer een nieuw leven bieden. Daarmee bied ik mijn leven eindelijk ook een kans tot meer evenwicht en zal ik plezier eerder uit ervaringen dan uit spullen kunnen halen.


Eetbaar Hoegaarden valt in de smaak

Posted on: June 9th, 2016 by
Comments Requested

Afgelopen zondag 5 juni werd in het kader van het gemeentelijk klimaatplan de eerste editie van Eetbaar Hoegaarden gehouden. Op verschillende locaties te Hoegaarden en Outgaarden stelden bewoners hun (moes)tuin open en kon de plaatselijke natuur bekeken, beluisterd en geproefd worden. Zelf heb ik me aan een kruidenwandeling en het maken van een thee en een azijntje gewaagd.

Bloemenwater: vlierbloesem, rozenblaadjes, viooltjes, kamille en munt

Bloemenwater: vlierbloesem, rozenblaadjes, viooltjes, kamille en munt

In de pastorietuin waren verse kruiden en inspiratie in overvloed. Madammenateljee KVLV organiseerde er een kruidenworkshop waarvoor de opkomst aanvankelijk minder dan gehoopt was, maar uiteindelijk zelfs te groot werd. Na een verwelkoming met een zelfgemaakt bloemenwater gidste de sympathieke Mieke, mét verse bloemen als oorbel, ons doorheen de tuin met in elke bocht en elke hoek eetbaar groen. Bieslook, nagelkruid (nee, niet kruidnagel), het ontembare zevenblad, tijm, rozemarijn en munt zijn enkele van de groene schatten die we er vonden. Zeg trouwens niet ‘onkruid’ maar liever ‘wildkruid’. Wie de kans krijgt om de tuin te bezoeken en/of een opleiding tot herborist te volgen: doen.

Eens in het achterste gedeelte van de tuin zagen we de goedgevulde tafel met ingrediënten voor onze eigen thee en azijn. We konden kiezen tussen onder andere vlierbloesem, salie, gember, citroenmelisse, meerdere zoetstoffen zoals ahornsiroop en kokosbloesemsuiker… En lavendelkoekjes! Na nog wat uitleg over de heilzame eigenschappen van al deze opties mochten we aan de slag. Een beetje intuïtief ging ik af op de gember, citroenmelisse en kokosbloesemsuiker. Het was erg warm, dus kon ik wel iets fris en verkwikkend gebruiken. Het water moest eerst koken, dan weer afkoelen om er vervolgens enkele minuten (acht, maar dat geduld had ik niet) de thee of het infuus in te laten trekken. Lekker? Natuurlijk.

Een schijfje gember, twee versnipperde blaadjes citroenmelisse en een half theelepeltje kokosbloesemsuiker

Een schijfje gember, twee versnipperde blaadjes citroenmelisse en een half theelepeltje kokosbloesemsuiker

Een kopje thee en minstens vier koekjes later kregen we elk een flesje met appelciderazijn als basis. Af en toe een scheutje azijn in een salade vind ik wel oké, maar aan de veelzijdigheid van appelciderazijn te horen, zou ik het vaker moeten gebruiken. Om met een bescheiden smaak te beginnen, hield ik de extra’s voor in de fles op vlierbloesem, een paar takjes salie en enkele peperbolletjes. Intussen staat mijn azijn sinds zondag op een donkere plek en schud ik ‘m eventjes telkens ik er voorbij kom. Binnen een kleine week zal ik deze eerste poging kunnen beoordelen.

Azijn met vlierbloesem, salie en peper + azijn met tijm, salie, knoflook en peper

Azijn met vlierbloesem, salie en peper + azijn met tijm, salie, knoflook en peper

Initiatieven die de (Hoegaardse) natuur en het klimaat in de kijker zetten en daarbij dichte en minder dichte buren bij elkaar brengen, kan ik alleen maar toejuichen. En het was fijn om zo vlak bij huis met kruiden te mogen spelen.


De ananastrend, ook op je bord

Posted on: June 20th, 2015 by
Comments Requested

© Cayobo

© Cayobo

Voor de tweede zomer op rij is het in zowat elke populaire kledingwinkelketen te zien: de ananasprint. Waarom het zo’n grote trend is, begrijp ik nog niet helemaal. Is de ananas gewoonweg hét exotische fruit van de huidige zomerperiodes? Mogen we allen ineens subtiel maar publiekelijk toegeven aan onze inner Spongebob fan? Wat de reden ook mag zijn, ik vraag me vooral af wat de voedingswaarde van deze pizza Hawaï-sappigheid (die eigenlijk uit Zuid-Amerika komt) is.



Waarschijnlijk zijn het net de stukjes of schijfjes ananas die de minste calorieën van een dergelijke pizza bevatten. Een portie vruchtvlees van één hele ananas, en dat is best wel veel, heeft namelijk ongeveer 120 kcal. En dat is dan weer redelijk weinig. Maar ik moet eerlijk zeggen dat het aantal calorieën in voedsel mij meestal weinig kan schelen – het idee dat een grote hoeveelheid gelijk staat aan ‘ongezond en dikmakend dus te vermijden’ wordt overroepen en is potentieel gevaarlijk. Desalniettemin is het mooi meegenomen en een leuke bonus quizvraag.



Forever 21

Forever 21

ModCloth

ModCloth

Etsy

FreeForme (Etsy)

 

 

 

 

 

 

 


Wat voornamelijk in de ananas zit, is zo’n 166 gram water, 27 gram koolhydraten, 25 gram suikers en 3 gram vezels. Dit is zeker interessant voor degenen die lichamelijk actief zijn en/of veel energie nodig hebben, en liever geen lege calorieën (met zogoed als enkel geraffineerde suikers) binnenspelen. Mensen met een hoge bloeddruk en cholesterol mogen er dus eveneens van smullen. De kleinere getallen zijn 46 mg vitamine C, 338 mg kalium, 40 mg magnesium en 32 mg calcium. Oftewel: een vitamine die goed is voor je algemene immuunsysteem en mineralen die helpen bij het onderhoud van de bloeddruk en sterke botten.



Lief! ©Sara AIMutawa

Lief! ©Sara AIMutawa










Brom, brom!
De belangrijkste stof in het verse fruit is bromelaïne, een enzym dat samen met de vezels de spijsvertering vlotter laat verlopen. Daarbij heeft het ontstekingsremmende eigenschappen voor zowel in het lichaam (zoals tegen artrose en artritis) als op de huid en kan het de risico’s op hartaanvallen en beroerte verlagen. Ananas uit blik heeft nog veel vitamine C, maar ook extra suiker en is het meeste aan bromelaïne kwijtgeraakt.



Een rijpe ananas herken je, net als zoveel ander fruit, aan een sterke geur door de schil heen. Ook een licht (minder zoet) of diep geel vruchtvlees wijst erop dat je een goed exemplaar vast hebt. Nog niet helemaal overtuigd van de trend? Dan biedt ananas gezond leuke informatie en receptjes.










bronnen: voedingswaardetabel
Foods That Harm, Foods That Heal (Reader’s Digest, 2011)


Late lente vieren met seringensiroop

Posted on: May 24th, 2015 by
Comments Requested

Seringen, ik ben er dol op. Elk huis waar ik gewoond heb, had zo’n heerlijk geurende struik. En een goede vriendin die ik al bijna heel mijn leven ken, is ernaar vernoemd. Pure nostalgie! Helaas duurt het bloeifeest redelijk kort en beginnen de bloemen alweer bruin te worden. Vorig jaar ontdekte ik net te laat dat ze eetbaar zijn, maar deze lente heb ik er siroop van gemaakt.



Hoe? Waarschijnlijk op de meest eenvoudige manier ooit. De benodigdheden:

– een handvol seringenbloesems
– twee glazen water
– een half glas suiker




SeringenSiroopPlukken
Allereerst liet ik het water in een pannetje tot het kookpunt opwarmen. Daarna voegde ik er de suiker aan toe. Tussen het roeren door haalde ik voorzichtig bloemetjes van de tak en verwijderde ik de paar bruine blaadjes en stukjes stengel.



SeringenSiroopKoken
Zodra ik voldoende bloemen had om mijn hand (en het wateroppervlakte) te vullen, deed ik ze in het kokende water op een zacht vuurtje. Al snel werd het water knalgroen!



SeringenSiroopBijnaKlaar
Wanneer de nood het hoogst en de zeef verdwenen was, gebruikte ik een vergiet om de siroop in een kan te gieten. Ineens was het groen naar een honingkleur veranderd. Da’s toch een iets smakelijker zicht.



SeringenSiroopAfwerking
Ter versiering en misschien versterking van de smaak, plukte ik nog extra bloemetjes voor in de kan. Tijd om het af te laten koelen in de koelkast.



SeringenSiroopProeventijd
Na een klein uur nam ik enkele ijsblokjes en schonk ik daar drie vierde van het glas siroop over. Dat lengde ik aan met koud water, om met muntblaadjes te eindigen.



SeringenSiroopPresentatie2SeringenSiroopPresentatie












Is het lekker? Best wel! Maar seringenbloemen zelf smaken bitter. Ook zelf getest.


Smullen op de Dag van het Eetbare Landschap 2014

Posted on: September 24th, 2014 by
Comments Requested


Afgelopen zondag ben ik eindelijk naar de Dag van het Eetbare Landschap in het Openluchtmuseum van Bokrijk gegaan. Met een aantal verwachtingen ging ik binnen, met nieuwe kennis en een paar lokale producten kwam ik weer uit de zestiende editie buiten.



Mijn grootste verwachting was het kunnen proeven van ambachtelijke producten in de typisch voor het museum authentieke setting. Dit is grotendeels waargemaakt: aan het proeven kwam bijna geen eind en de huisjes en reenactors waren ook deze dag te bezichtigen. Jammer genoeg werden deze twee factoren weinig gecombineerd. Ik denk dat ik een soort rondleiding met verklede gids verwachtte, waarbij we zelf fruit mochten plukken en soep konden bereiden. Hoewel zo’n programma heel charmant geweest zou zijn, kan ik niet ontkennen dat er genoeg andere animatie en informatie te vinden was.













Stroop van kruisbessen, braambessen, rode bessen en kersen

Stroop van kruisbessen, braambessen, rode bessen en kersen


De eerste stop was de stroopstokerij in ‘Haspengouw’. Een gigantische ketel vol appels op een nog grotere kachel verspreidde een warme, zoete geur. Twee mannen stonden klaar om te laten zien hoe vroeger van fruit een dikke stroop werd gemaakt, terwijl een andere heer die dit zelf ook nog bereidt paraat stond met zijn potjes. Na het proberen van enkele soorten die ik niet kende, besloot ik later op de dag terug te komen. Uiteindelijk heb ik een grote pot met stroop van appel en peer gekocht. Niet alleen vind ik deze wél lekker vergeleken met die uit de supermarkt, het bevat bovendien veel minder suiker. Stroop uit de gewone winkel is weliswaar goedkoper, maar dat is te danken aan de vele suiker en het weinige echte fruit. Dat laatste vraagt namelijk heel wat werk om in fatsoenlijke hoeveelheden te verkrijgen.




In de trant van de stroopstokerij waren nog enkele andere bezienswaardigenheden te vinden. Jenever is niets voor mij, maar ik had een getuige mee die er best een nip van wilde. Zijn eerste reactie was ‘Dit is straf’, met een niet zo overtuigd gezicht erbij. Het rook inderdaad sterk naar anijs, venkel om correct te zijn. Als je er niet verder bij nadenkt, zou je de indruk kunnen hebben dat er gewoon water in de fles zit.




Een tweede kleine stand aan één van de oude schuurtjes was die voor oorlogsbrood. Op het ingekaderde papier was hier informatie over gegeven. Het schokkendst vond ik dat in tijden van schaarste verschillende troep zoals houtzaagsel aan brooddeeg werd toegevoegd om het vullender te maken. Splinters overal!



















Honger lijden was deze dag moeilijk, mede dankzij de twee soepjes die iedereen mocht proeven. Deze ene uiensoep werd met behulp van een legerfornuis klaargemaakt. Het duurde even voordat alles gaar en warm genoeg was, maar zo’n ding diende dan ook voor over de honderd liter.



Bollen met verschillende kruiden en smaken, goed tegen allerlei klachten

Bollen met verschillende kruiden en smaken, goed tegen allerlei klachten

De verkopers vertelden dat ze tientallen combinaties uitproberen. De opvallendste hier: vanille en champagne, abrikoos en lavendel, ananas met passievrucht en witte chocolade

De verkopers vertelden dat ze tientallen combinaties uitproberen. De opvallendste hier: vanille en champagne, abrikoos en lavendel, ananas met passievrucht en witte chocolade





De sinaasappelmosterd smaakte een beetje bitter, de vijgenmosterd was lekker zoet

De sinaasappelmosterd smaakte een beetje bitter, de vijgenmosterd was lekker zoet

Deze peperkoekkraamhouders houden rekening met mensen die op hun suikerinname letten. Stevia, kruiden en krenten zijn hun alternatieven voor suiker

Deze peperkoekkraamhouders houden rekening met mensen die op hun suikerinname letten. Stevia, kruiden en krenten zijn hun alternatieven voor suiker





Adcovaat is ook niet helemaal mijn ding, maar kleurrijk is het des te meer!

Adcovaat is ook niet helemaal mijn ding, maar kleurrijk is het des te meer!

In de mandjes van de eerste twee kolommen zitten oneetbare decoraties

In de mandjes van de eerste twee kolommen zitten oneetbare decoraties


De drukstbezochte plaatsen waren zonder twijfel de twee streekmarkten. De kraampjes van de taarten, snoepjes, confituur, peperkoek, knoflook en mosterd, appels en peren aan een bijzonder lage prijs, kaas, vlees, soep, wijn en druivensap en decoratieve groenten zijn, in deze volgorde, de kraampjes waar ik even stil ben blijven staan. Ik was, zacht uitgedrukt, onder de indruk van het uitgebreide aanbod. Van de taarten en decoratie heb ik niet geproefd, maar de rest smaakte uitstekend en de verkopers vertelden graag over hun bereidingsmethoden. Als iemand die vrijwel nooit naar een streekmarkt gaat, durf ik te zeggen dat hier goede kwaliteit verkocht werd. Ookal gebeurde het in een moderner jasje.



De buit: appel- en perenstroop, zes appels en peren voor twee euro in totaal, jonge geitenkaas en honingbollen

De buit: appel- en perenstroop, zes appels en peren voor twee euro in totaal, jonge geitenkaas en honingbollen






De mono meal, maaltijd met één ingrediënt

Posted on: August 21st, 2014 by
Comments Requested

Enkele weken geleden las ik voor het eerst over de mono meal, oftewel een maaltijd bestaande uit één enkel ingrediënt. Sommige mensen eten voor lange tijd op deze manier en dat heet dan het mono dieet. Hoe en waarom kan iemand genoeg hebben aan één appeltje voor de dorst?



Smeuïg smakelijk!

Smeuïg smakelijk!

“Wat eten we vanavond?” “Banaan!” Ontbijten, lunchen of avondeten met schijfjes en blokjes van een groente of fruit (of iets anders). Ik kan het me voorstellen maar ik ben het toch eerder als tussendoortje gewend. Wat is er positief aan een maaltijd waarvoor ik extra veel van een groente of fruit nodig heb en die qua smaak weinig afwisseling biedt? Blijkbaar wel wat volgens de aanhangers.


Ten eerste heeft de maag minder verschillende voedingsstoffen te verteren, wat voor minder vermoeidheid zorgt. Daarbij vermindert ook het soms vervelende gevoel met bijbehorende gekke geluiden in de buik. Het is zo dat typisch Belgische recepten à la wortelstoemp met worst zwaar en vullend zijn en dus veel verschillende, vette, af en toe onnodige ingrediënten bevatten. Met een mono meal daarentegen weet je exact wat je binnen krijgt.

Ten tweede is het een efficiënte methode om erachter te komen op welke voeding je vreemd reageert. Stel dat je regelmatig een omeletje met tig groenten en kruiden klaarmaakt maar achteraf steeds last van je maag hebt, dan kan het helpen om alles daarvan eens apart te proberen.


Als derde positief punt is er de bijkomende noodzaak om kwalitateitsvolle producten te kiezen. In een gerecht met alles erop en eraan kijken we dit nogal eens over het hoofd – goedkoop is dan namelijk prima. Maar hoe smakelijk is een oude appel of waterige aardbei echt?

Een vierde goede reden om voor een mono meal te gaan is het gemak van zo’n maaltijd. Even spoelen, schillen en versnijden en het is klaar. Da’s pas prêt à manger. Al eet je zo misschien meer dan drie vaste maaltijden per dag, samengeteld kom je nog niet aan de nodige bereidingstijd voor een bord spaghetti uit pot.

Bovendien heb je de smaak van de groente of het fruit sneller door en zal de (over)prikkeling van je tong je op een juist moment laten stoppen, in plaats van meer te eten dan eigenlijk goed of nodig is. Nadien komt de kennis over deze smaken van pas voor je eigen keukencreaties.



Ik vind het wel interessant om zelf zo nu en dan met een mono meal te ontbijten. Dan eet ik om te beginnen meer van het nodige fruit (groenten zitten vrijwel standaard in het avondeten) en hoef ik het mezelf niet ongelooflijk moeilijk te maken met beslissen welk broodbeleg of welke ontbijtgranen ik wil. Toch begrijp ik de waarschuwingen voor risico’s als het aantasten van de tanden door het vele fruitsuiker. Of het missen van vele voedingsstoffen door het eenzijdige eetpatroon. Daarom: eet mono… met mate.


Dat-moet-ik-namaken recept I: friszoet watertje met aardbei en basilicum

Posted on: June 11th, 2014 by
Comments Requested

De eerste keer dat ik dit drankje uitprobeerde was in het Hard Rock Cafe te Brussel. Het was net iets te vroeg op de dag voor een alcoholische cocktail, maar de non-alcoholische opties leken minstens even interessant. Van de combinatie aardbei en basilicum had ik echter nog niet gehoord. Wat een verrassend lekkere smaak bleek het te zijn!





Natuurlijk ken ik het originele recept van die eerste keer niet helemaal, maar toch is mijn poging goed gelukt. En ik ben trots dat de hoofdingrediënten uit eigen tuin kwamen. Gebruik, naar smaak en grootte van het glas:
– een paar aardbeien (voor 250ml zijn twee kleine aardbeien het minimum)
– enkele blaadjes basilicum
– voldoende ijsblokjes om bovenop de aardbeien de helft van het glas te vullen
– gekoeld (bruis)water



Als eerste stap legde ik de aardbeien op de bodem van het glas, om ze vervolgens zachtjes te pletten. Bij een langer glas waar meer in past, is het waarschijnlijk mooier om enkele aardbeien in partjes te versnijden. Daar op kwamen de blaadjes basilicum en de ijsblokjes te liggen. Als laatste stap – dit hele recept is makkelijk op twee minuten klaar – schonk ik er koud water over. En slurp!
















Enorm snel klaar, verfrissend en best wel gezond. Aardbeien en basilicum bevatten veel water, ja, maar ook vitamine C en kalium. Zo geraak je weer aan anti-oxidanten en een natuurlijke bestrijding van een hoge bloeddruk. Het hoge gehalte aan calcium in basilicum zorgt in de juiste hoeveelheid onder meer voor een sterk skelet en een verlaging van de cholesterol.


Zenmoment: mandala’s

Posted on: May 4th, 2014 by
Comments Requested


Sinds enkele weken maak ik bijna dagelijks tijd voor een zenmoment. Hiermee bedoel ik een moment voor ontspanning, in mijn eentje, zonder andere mensen in dezelfde kamer (of tuin) en vooral zonder zorgen of lawaai. Een moment van mindful rust zou ik het ook wel noemen. Wat ik gedurende dat kwartier, halfuur of die paar uren doe, verschilt vrijwel elke keer weer. Vandaag heb ik op net geen twee uur tijd mijn eerste mandala ingekleurd.


Ja, inkleuren, waarom niet? Ik vind het net als tekenen en schilderen iets therapeutisch hebben. Misschien ben ik er niet goed in, maar het voelt wel fijn en efficiënt. Zeker hele kleine tekeningen met een symmetrisch en organisch karakter vind ik fantastisch. Ze zijn sierlijk, geven detail en ik ben er lekker lang mee bezig. De eerste mandala die ik heb uitgekozen, heeft een duidelijk bloempatroon en ziet er een beetje oosters uit. De basiskleuren zijn donkerblauw en geel, oftewel de bedoelde ‘koninklijke’ toets. De andere tinten heb ik geleidelijk aan uitgezocht en zijn allemaal varianten van blauw en geel. Het groen in het midden heeft een blauwe schijn.


Er is mij gevraagd waarom ik dit deed, welk nut het heeft. Mijn antwoord was ‘Voor de fun!’, maar eerlijk gezegd zou ik het begrijpen mocht iemand dit écht als therapie gebruiken. Kleurentherapie bijvoorbeeld zie ik hier in terugkomen. Zelf heb ik geprobeerd mijn verstand op nul, of eerder op ‘kleuren’, te zetten. Nerveuze gedachten duwde ik dus eventjes opzij. Een kop muntthee om mijn moeilijke maag te helpen erbij en ik had alles wat nodig was. Daarbij zijn mandala’s een hindoeïstisch en boeddhistisch symbool voor het universum en de eeuwigheid. Ze worden vaak in meditaties gebruikt en hebben, afhankelijk van de vormen, een haast goddelijke betekenis en een lange geschiedenis. Niet enkel fun maar ook cultureel interessant.



Sergio Guinot Studio

Ik moet toegeven dat ik toevallig op dit zenmoment ben gekomen. Op weg naar school (niet ontspannend!) liep ik langs de etalage van een boekenwinkel die een reeks van mandalaboeken verkoopt. Ik zag de versie met bloemen en het was net als ik verkocht. Waarmee ik besluit dat uitkijken naar een zenmoment toch als het begin ervan kan tellen.


De klimaatopwarming en de gevolgen ervan: verzinsels?

Posted on: April 20th, 2014 by
Comments Requested

Fotograaf: Takver (zie fotolink)

De opwarming van de Aarde en bijkomende veranderingen in het klimaat zijn meer dan ooit brandend actueel. Allerlei voorspellingen over het stijgen van de zeespiegel, extremere temperaturen en nog meer tekorten of tevelen wijzen er op dat we onze levensstijl dringend moeten aanpassen. Tenzij we de dreigingen niet ernstig genoeg vinden en onze kleinkinderen gerust met een ziek en zielig hoopje planeet achterlaten.



Authentieke leugen?
Maar kloppen die voorspellingen wel? Of beter gesteld: is hun verwachte bedoeling, informeren en waarschuwen, authentiek? Tot voor kort geloofde ikzelf alles wat ik erover had gelezen. Nu geloof ik die zaken eigenlijk nog steeds, maar een bepaalde opmerking op een artikel opende mijn ogen voor een ander mogelijk doel. Geldklopperij. Ja, uit iets cruciaal als het beschermen van het milieu. Op zich zou dit niet schokkend mogen zijn – het gebeurt helaas vaker bij belangrijke gebeurtenissen die de hele wereldbevolking aangaan. Bij de klimaatopwarming had ik dit echter helemaal niet in gedachten. De gevaren die vele en grote groepen mensen te wachten staan, dringen zo door op ieders leven. Op hoe vervuilend en verspillend we soms leven, hoe groot ons inlevingsvermogen is, hoe verdraagzaam en flexibel we zijn. Alles tesamen bepaalt mede hoe het verder zal gaan met die groepen én de toekomstige generaties. Of met welke snelheid en in welke mate we moeder Aarde zullen verzieken, maar dan iets minder cru gezegd. Is het mogelijk dat wetenschappers, of personen met een bepaalde macht, hier misbruik van maken om zelf rijker te worden? Aangezien sommigen hun authenticiteit betwijfelen, waarschijnlijk wel.



Toch lijkt dit me geen gegronde reden om dan maar niets meer voor waar te nemen en te stoppen met het verbeteren van onze milieuvriendelijkheid. Klimatologische dreigingen gelden immers voor iedereen. Er zullen toch op z’n minst een paar berichtgevingen over de toekomst echt zijn. En dan nog is het aangeraden om op onze ecologische voetafdruk en gewoon onze moraal te letten. Denk bijvoorbeeld aan de reeds aanwezige luchtvervuiling, iets waar we in beter ontwikkelde steden dagelijks mee in aanraking komen. Of is daar ook onvoldoende hard bewijs voor? Onderzoeken en resultaten daarvan automatisch leugenachtige nonsens noemen is misschien wel nóg triester voor de huidige natuur dan mensen die er voor materiële rijkdom aandacht aan geven.


Recycling: nieuwe ketting met kleine, afgedankte materialen

Posted on: September 8th, 2013 by
Comments Requested

Toen ik onderstaand doorzichtig buisje als extraatje bij een bestelling kreeg, wist ik meteen wat ik ermee wou proberen. Tijdens het sorteren van mijn juwelenkistje vond ik enkele andere benodigdheden en toen kon ik beginnen.



Het buisje bevatte oranje korreltjes, waarvan ik nog niet zeker weet welk nut ze hebben. In elk geval had ik ze niet nodig en konden ze dus opzij in een plastic zakje. Het armbandje op de foto heb ik jaren geleden met plezier gedragen, maar nu zijn sommige bedeltjes verkleurd. Daar haalde ik de steentjes van af. Het touw komt van een hanger die ik niet meer aan doe, maar wel wil bijhouden.


De steentjes reeg ik eerst op het touw om er daarna knoopjes naast te maken, zodat ze niet samen zouden vallen. Het grootste stuk touw knipte ik weg en het gedeelte boven het hoogste kraaltje rafelde ik een beetje uit. Dit ging zo in de buis, vastmaken deed ik door het dunne touw met de dop vast te klemmen.


En dit is het resultaat! Redelijk bescheiden, maar letterlijk schitterend wanneer er licht op schijnt. De ketting die ik graag eens na zou willen maken met een grotere buis of fles staat hieronder.