De mono meal, maaltijd met één ingrediënt

De mono meal, maaltijd met één ingrediënt

Enkele weken geleden las ik voor het eerst over de mono meal, oftewel een maaltijd bestaande uit één enkel ingrediënt. Sommige mensen eten voor lange tijd op deze manier en dat heet dan het mono dieet. Hoe en waarom kan iemand genoeg hebben aan één appeltje voor de dorst?



Smeuïg smakelijk!
Smeuïg smakelijk!

“Wat eten we vanavond?” “Banaan!” Ontbijten, lunchen of avondeten met schijfjes en blokjes van een groente of fruit (of iets anders). Ik kan het me voorstellen maar ik ben het toch eerder als tussendoortje gewend. Wat is er positief aan een maaltijd waarvoor ik extra veel van een groente of fruit nodig heb en die qua smaak weinig afwisseling biedt? Blijkbaar wel wat volgens de aanhangers.


Ten eerste heeft de maag minder verschillende voedingsstoffen te verteren, wat voor minder vermoeidheid zorgt. Daarbij vermindert ook het soms vervelende gevoel met bijbehorende gekke geluiden in de buik. Het is zo dat typisch Belgische recepten à la wortelstoemp met worst zwaar en vullend zijn en dus veel verschillende, vette, af en toe onnodige ingrediënten bevatten. Met een mono meal daarentegen weet je exact wat je binnen krijgt.

Ten tweede is het een efficiënte methode om erachter te komen op welke voeding je vreemd reageert. Stel dat je regelmatig een omeletje met tig groenten en kruiden klaarmaakt maar achteraf steeds last van je maag hebt, dan kan het helpen om alles daarvan eens apart te proberen.


Als derde positief punt is er de bijkomende noodzaak om kwalitateitsvolle producten te kiezen. In een gerecht met alles erop en eraan kijken we dit nogal eens over het hoofd – goedkoop is dan namelijk prima. Maar hoe smakelijk is een oude appel of waterige aardbei echt?

Een vierde goede reden om voor een mono meal te gaan is het gemak van zo’n maaltijd. Even spoelen, schillen en versnijden en het is klaar. Da’s pas prêt à manger. Al eet je zo misschien meer dan drie vaste maaltijden per dag, samengeteld kom je nog niet aan de nodige bereidingstijd voor een bord spaghetti uit pot.

Bovendien heb je de smaak van de groente of het fruit sneller door en zal de (over)prikkeling van je tong je op een juist moment laten stoppen, in plaats van meer te eten dan eigenlijk goed of nodig is. Nadien komt de kennis over deze smaken van pas voor je eigen keukencreaties.



Ik vind het wel interessant om zelf zo nu en dan met een mono meal te ontbijten. Dan eet ik om te beginnen meer van het nodige fruit (groenten zitten vrijwel standaard in het avondeten) en hoef ik het mezelf niet ongelooflijk moeilijk te maken met beslissen welk broodbeleg of welke ontbijtgranen ik wil. Toch begrijp ik de waarschuwingen voor risico’s als het aantasten van de tanden door het vele fruitsuiker. Of het missen van vele voedingsstoffen door het eenzijdige eetpatroon. Daarom: eet mono… met mate.

Leave a Reply