Afgelopen zondag 5 juni werd in het kader van het gemeentelijk klimaatplan de eerste editie van Eetbaar Hoegaarden gehouden. Op verschillende locaties te Hoegaarden en Outgaarden stelden bewoners hun (moes)tuin open en kon de plaatselijke natuur bekeken, beluisterd en geproefd worden. Zelf heb ik me aan een kruidenwandeling en het maken van een thee en een azijntje gewaagd.

Bloemenwater: vlierbloesem, rozenblaadjes, viooltjes, kamille en munt
Bloemenwater: vlierbloesem, rozenblaadjes, viooltjes, kamille en munt

In de pastorietuin waren verse kruiden en inspiratie in overvloed. Madammenateljee KVLV organiseerde er een kruidenworkshop waarvoor de opkomst aanvankelijk minder dan gehoopt was, maar uiteindelijk zelfs te groot werd. Na een verwelkoming met een zelfgemaakt bloemenwater gidste de sympathieke Mieke, mét verse bloemen als oorbel, ons doorheen de tuin met in elke bocht en elke hoek eetbaar groen. Bieslook, nagelkruid (nee, niet kruidnagel), het ontembare zevenblad, tijm, rozemarijn en munt zijn enkele van de groene schatten die we er vonden. Zeg trouwens niet ‘onkruid’ maar liever ‘wildkruid’. Wie de kans krijgt om de tuin te bezoeken en/of een opleiding tot herborist te volgen: doen.

Eens in het achterste gedeelte van de tuin zagen we de goedgevulde tafel met ingrediënten voor onze eigen thee en azijn. We konden kiezen tussen onder andere vlierbloesem, salie, gember, citroenmelisse, meerdere zoetstoffen zoals ahornsiroop en kokosbloesemsuiker… En lavendelkoekjes! Na nog wat uitleg over de heilzame eigenschappen van al deze opties mochten we aan de slag. Een beetje intuïtief ging ik af op de gember, citroenmelisse en kokosbloesemsuiker. Het was erg warm, dus kon ik wel iets fris en verkwikkend gebruiken. Het water moest eerst koken, dan weer afkoelen om er vervolgens enkele minuten (acht, maar dat geduld had ik niet) de thee of het infuus in te laten trekken. Lekker? Natuurlijk.

Een schijfje gember, twee versnipperde blaadjes citroenmelisse en een half theelepeltje kokosbloesemsuiker
Een schijfje gember, twee versnipperde blaadjes citroenmelisse en een half theelepeltje kokosbloesemsuiker

Een kopje thee en minstens vier koekjes later kregen we elk een flesje met appelciderazijn als basis. Af en toe een scheutje azijn in een salade vind ik wel oké, maar aan de veelzijdigheid van appelciderazijn te horen, zou ik het vaker moeten gebruiken. Om met een bescheiden smaak te beginnen, hield ik de extra’s voor in de fles op vlierbloesem, een paar takjes salie en enkele peperbolletjes. Intussen staat mijn azijn sinds zondag op een donkere plek en schud ik ‘m eventjes telkens ik er voorbij kom. Binnen een kleine week zal ik deze eerste poging kunnen beoordelen.

Azijn met vlierbloesem, salie en peper + azijn met tijm, salie, knoflook en peper
Azijn met vlierbloesem, salie en peper + azijn met tijm, salie, knoflook en peper

Initiatieven die de (Hoegaardse) natuur en het klimaat in de kijker zetten en daarbij dichte en minder dichte buren bij elkaar brengen, kan ik alleen maar toejuichen. En het was fijn om zo vlak bij huis met kruiden te mogen spelen.

Seringen, ik ben er dol op. Elk huis waar ik gewoond heb, had zo’n heerlijk geurende struik. En een goede vriendin die ik al bijna heel mijn leven ken, is ernaar vernoemd. Pure nostalgie! Helaas duurt het bloeifeest redelijk kort en beginnen de bloemen alweer bruin te worden. Vorig jaar ontdekte ik net te laat dat ze eetbaar zijn, maar deze lente heb ik er siroop van gemaakt.



Hoe? Waarschijnlijk op de meest eenvoudige manier ooit. De benodigdheden:

– een handvol seringenbloesems
– twee glazen water
– een half glas suiker




SeringenSiroopPlukken
Allereerst liet ik het water in een pannetje tot het kookpunt opwarmen. Daarna voegde ik er de suiker aan toe. Tussen het roeren door haalde ik voorzichtig bloemetjes van de tak en verwijderde ik de paar bruine blaadjes en stukjes stengel.



SeringenSiroopKoken
Zodra ik voldoende bloemen had om mijn hand (en het wateroppervlakte) te vullen, deed ik ze in het kokende water op een zacht vuurtje. Al snel werd het water knalgroen!



SeringenSiroopBijnaKlaar
Wanneer de nood het hoogst en de zeef verdwenen was, gebruikte ik een vergiet om de siroop in een kan te gieten. Ineens was het groen naar een honingkleur veranderd. Da’s toch een iets smakelijker zicht.



SeringenSiroopAfwerking
Ter versiering en misschien versterking van de smaak, plukte ik nog extra bloemetjes voor in de kan. Tijd om het af te laten koelen in de koelkast.



SeringenSiroopProeventijd
Na een klein uur nam ik enkele ijsblokjes en schonk ik daar drie vierde van het glas siroop over. Dat lengde ik aan met koud water, om met muntblaadjes te eindigen.



SeringenSiroopPresentatie2SeringenSiroopPresentatie












Is het lekker? Best wel! Maar seringenbloemen zelf smaken bitter. Ook zelf getest.


Afgelopen zondag ben ik eindelijk naar de Dag van het Eetbare Landschap in het Openluchtmuseum van Bokrijk gegaan. Met een aantal verwachtingen ging ik binnen, met nieuwe kennis en een paar lokale producten kwam ik weer uit de zestiende editie buiten.



Mijn grootste verwachting was het kunnen proeven van ambachtelijke producten in de typisch voor het museum authentieke setting. Dit is grotendeels waargemaakt: aan het proeven kwam bijna geen eind en de huisjes en reenactors waren ook deze dag te bezichtigen. Jammer genoeg werden deze twee factoren weinig gecombineerd. Ik denk dat ik een soort rondleiding met verklede gids verwachtte, waarbij we zelf fruit mochten plukken en soep konden bereiden. Hoewel zo’n programma heel charmant geweest zou zijn, kan ik niet ontkennen dat er genoeg andere animatie en informatie te vinden was.













Stroop van kruisbessen, braambessen, rode bessen en kersen
Stroop van kruisbessen, braambessen, rode bessen en kersen

De eerste stop was de stroopstokerij in ‘Haspengouw’. Een gigantische ketel vol appels op een nog grotere kachel verspreidde een warme, zoete geur. Twee mannen stonden klaar om te laten zien hoe vroeger van fruit een dikke stroop werd gemaakt, terwijl een andere heer die dit zelf ook nog bereidt paraat stond met zijn potjes. Na het proberen van enkele soorten die ik niet kende, besloot ik later op de dag terug te komen. Uiteindelijk heb ik een grote pot met stroop van appel en peer gekocht. Niet alleen vind ik deze wél lekker vergeleken met die uit de supermarkt, het bevat bovendien veel minder suiker. Stroop uit de gewone winkel is weliswaar goedkoper, maar dat is te danken aan de vele suiker en het weinige echte fruit. Dat laatste vraagt namelijk heel wat werk om in fatsoenlijke hoeveelheden te verkrijgen.




In de trant van de stroopstokerij waren nog enkele andere bezienswaardigenheden te vinden. Jenever is niets voor mij, maar ik had een getuige mee die er best een nip van wilde. Zijn eerste reactie was ‘Dit is straf’, met een niet zo overtuigd gezicht erbij. Het rook inderdaad sterk naar anijs, venkel om correct te zijn. Als je er niet verder bij nadenkt, zou je de indruk kunnen hebben dat er gewoon water in de fles zit.




Een tweede kleine stand aan één van de oude schuurtjes was die voor oorlogsbrood. Op het ingekaderde papier was hier informatie over gegeven. Het schokkendst vond ik dat in tijden van schaarste verschillende troep zoals houtzaagsel aan brooddeeg werd toegevoegd om het vullender te maken. Splinters overal!



















Honger lijden was deze dag moeilijk, mede dankzij de twee soepjes die iedereen mocht proeven. Deze ene uiensoep werd met behulp van een legerfornuis klaargemaakt. Het duurde even voordat alles gaar en warm genoeg was, maar zo’n ding diende dan ook voor over de honderd liter.



Bollen met verschillende kruiden en smaken, goed tegen allerlei klachten
Bollen met verschillende kruiden en smaken, goed tegen allerlei klachten
De verkopers vertelden dat ze tientallen combinaties uitproberen. De opvallendste hier: vanille en champagne, abrikoos en lavendel, ananas met passievrucht en witte chocolade
De verkopers vertelden dat ze tientallen combinaties uitproberen. De opvallendste hier: vanille en champagne, abrikoos en lavendel, ananas met passievrucht en witte chocolade




De sinaasappelmosterd smaakte een beetje bitter, de vijgenmosterd was lekker zoet
De sinaasappelmosterd smaakte een beetje bitter, de vijgenmosterd was lekker zoet
Deze peperkoekkraamhouders houden rekening met mensen die op hun suikerinname letten. Stevia, kruiden en krenten zijn hun alternatieven voor suiker
Deze peperkoekkraamhouders houden rekening met mensen die op hun suikerinname letten. Stevia, kruiden en krenten zijn hun alternatieven voor suiker




Adcovaat is ook niet helemaal mijn ding, maar kleurrijk is het des te meer!
Adcovaat is ook niet helemaal mijn ding, maar kleurrijk is het des te meer!
In de mandjes van de eerste twee kolommen zitten oneetbare decoraties
In de mandjes van de eerste twee kolommen zitten oneetbare decoraties

De drukstbezochte plaatsen waren zonder twijfel de twee streekmarkten. De kraampjes van de taarten, snoepjes, confituur, peperkoek, knoflook en mosterd, appels en peren aan een bijzonder lage prijs, kaas, vlees, soep, wijn en druivensap en decoratieve groenten zijn, in deze volgorde, de kraampjes waar ik even stil ben blijven staan. Ik was, zacht uitgedrukt, onder de indruk van het uitgebreide aanbod. Van de taarten en decoratie heb ik niet geproefd, maar de rest smaakte uitstekend en de verkopers vertelden graag over hun bereidingsmethoden. Als iemand die vrijwel nooit naar een streekmarkt gaat, durf ik te zeggen dat hier goede kwaliteit verkocht werd. Ookal gebeurde het in een moderner jasje.



De buit: appel- en perenstroop, zes appels en peren voor twee euro in totaal, jonge geitenkaas en honingbollen
De buit: appel- en perenstroop, zes appels en peren voor twee euro in totaal, jonge geitenkaas en honingbollen




Enkele weken geleden las ik voor het eerst over de mono meal, oftewel een maaltijd bestaande uit één enkel ingrediënt. Sommige mensen eten voor lange tijd op deze manier en dat heet dan het mono dieet. Hoe en waarom kan iemand genoeg hebben aan één appeltje voor de dorst?



Smeuïg smakelijk!
Smeuïg smakelijk!

“Wat eten we vanavond?” “Banaan!” Ontbijten, lunchen of avondeten met schijfjes en blokjes van een groente of fruit (of iets anders). Ik kan het me voorstellen maar ik ben het toch eerder als tussendoortje gewend. Wat is er positief aan een maaltijd waarvoor ik extra veel van een groente of fruit nodig heb en die qua smaak weinig afwisseling biedt? Blijkbaar wel wat volgens de aanhangers.


Ten eerste heeft de maag minder verschillende voedingsstoffen te verteren, wat voor minder vermoeidheid zorgt. Daarbij vermindert ook het soms vervelende gevoel met bijbehorende gekke geluiden in de buik. Het is zo dat typisch Belgische recepten à la wortelstoemp met worst zwaar en vullend zijn en dus veel verschillende, vette, af en toe onnodige ingrediënten bevatten. Met een mono meal daarentegen weet je exact wat je binnen krijgt.

Ten tweede is het een efficiënte methode om erachter te komen op welke voeding je vreemd reageert. Stel dat je regelmatig een omeletje met tig groenten en kruiden klaarmaakt maar achteraf steeds last van je maag hebt, dan kan het helpen om alles daarvan eens apart te proberen.


Als derde positief punt is er de bijkomende noodzaak om kwalitateitsvolle producten te kiezen. In een gerecht met alles erop en eraan kijken we dit nogal eens over het hoofd – goedkoop is dan namelijk prima. Maar hoe smakelijk is een oude appel of waterige aardbei echt?

Een vierde goede reden om voor een mono meal te gaan is het gemak van zo’n maaltijd. Even spoelen, schillen en versnijden en het is klaar. Da’s pas prêt à manger. Al eet je zo misschien meer dan drie vaste maaltijden per dag, samengeteld kom je nog niet aan de nodige bereidingstijd voor een bord spaghetti uit pot.

Bovendien heb je de smaak van de groente of het fruit sneller door en zal de (over)prikkeling van je tong je op een juist moment laten stoppen, in plaats van meer te eten dan eigenlijk goed of nodig is. Nadien komt de kennis over deze smaken van pas voor je eigen keukencreaties.



Ik vind het wel interessant om zelf zo nu en dan met een mono meal te ontbijten. Dan eet ik om te beginnen meer van het nodige fruit (groenten zitten vrijwel standaard in het avondeten) en hoef ik het mezelf niet ongelooflijk moeilijk te maken met beslissen welk broodbeleg of welke ontbijtgranen ik wil. Toch begrijp ik de waarschuwingen voor risico’s als het aantasten van de tanden door het vele fruitsuiker. Of het missen van vele voedingsstoffen door het eenzijdige eetpatroon. Daarom: eet mono… met mate.

De eerste keer dat ik dit drankje uitprobeerde was in het Hard Rock Cafe te Brussel. Het was net iets te vroeg op de dag voor een alcoholische cocktail, maar de non-alcoholische opties leken minstens even interessant. Van de combinatie aardbei en basilicum had ik echter nog niet gehoord. Wat een verrassend lekkere smaak bleek het te zijn!





Natuurlijk ken ik het originele recept van die eerste keer niet helemaal, maar toch is mijn poging goed gelukt. En ik ben trots dat de hoofdingrediënten uit eigen tuin kwamen. Gebruik, naar smaak en grootte van het glas:
– een paar aardbeien (voor 250ml zijn twee kleine aardbeien het minimum)
– enkele blaadjes basilicum
– voldoende ijsblokjes om bovenop de aardbeien de helft van het glas te vullen
– gekoeld (bruis)water



Als eerste stap legde ik de aardbeien op de bodem van het glas, om ze vervolgens zachtjes te pletten. Bij een langer glas waar meer in past, is het waarschijnlijk mooier om enkele aardbeien in partjes te versnijden. Daar op kwamen de blaadjes basilicum en de ijsblokjes te liggen. Als laatste stap – dit hele recept is makkelijk op twee minuten klaar – schonk ik er koud water over. En slurp!
















Enorm snel klaar, verfrissend en best wel gezond. Aardbeien en basilicum bevatten veel water, ja, maar ook vitamine C en kalium. Zo geraak je weer aan anti-oxidanten en een natuurlijke bestrijding van een hoge bloeddruk. Het hoge gehalte aan calcium in basilicum zorgt in de juiste hoeveelheid onder meer voor een sterk skelet en een verlaging van de cholesterol.

Pindakaas, één van de gezonde basisingrediënten. Vele verschillende merken verkopen het, waarbij de ene pindakaas iets zoeter, zouter of knapperiger is dan de andere. De meest pure variant is echter die die je zelf samenstelt.



Wat je ervoor nodig hebt, kan niet simpeler: pinda’s en een scheutje olie (en een blender). Zelf gebruikte ik voor twee sneetjes brood een handvol geroosterde, ongezouten pinda’s en een theelepel kokosolie omdat deze geen smaak heeft.



Dit blend je samen en na enkele seconden is je pindakaas eigenlijk al klaar. Wil je het echt smeerbaar hebben, dan kun je nog wat extra olie blenden.



Op deze manier hebben de pinda’s een heel lichte smaak en dat maakt het ideaal om te combineren. Ik legde er plakjes banaan op, achteraf gezien had ik prima een beetje kaneel mee kunnen blenden. Misschien zijn extra stukjes chocolade wel lekker voor een zoeter alternatief, of tijm voor een kruidige smaak. Overigens kan je zo’n korrelig resultaat zeker in salades gebruiken. Iets om mee te spelen!


Grote kans dat HEMA al langer de handige potjes en kisten in het assortiment heeft. Zelf heb ik ze pas deze week ontdekt en ik werd meteen enthousiast. Na wat twijfelen koos ik uiteindelijk voor de kruiden; die zouden over een aantal weken al kunnen groeien. Wie baseert zich op het stuk van gisteren en vandaag om te zeggen dat ik kriebels heb?

Bovenop staat dat dit kistje grond en zaden voor basilicum, peterselie, bieslook en oregano bevat. Zodra je het karton van de kist af haalt, zie je dit.

Tenzij ik heel verkeerd kijk, zie ik nergens staan dat je er ook tijmzaadjes bij krijgt. Dat maakt verder niet uit, tijm is natuurlijk zeker welkom. Wat ik me wel afvraag is waarom het zakje van de peterseliezaadjes een andere kleur heeft.

Deze tabel over de bloeiperiodes vind je op elke kist en pot terug. Binnenshuis kun je de kruiden het hele jaar door zaaien en plukken, mits je ze op een juiste plaats zet. Buiten zaaien doe je best van maart tot juni. Plukken doe je dan van juni tot september.

De instructies zijn duidelijk te volgen. Allereerst moet je het merendeel van de grond in de plastic bak in het kistje zetten. Hou nog zo’n twee centimeters over tot de rand van de kist (1). Strooi dan de zaadjes over de grond uit (2), bedek ze met de overblijvende grond (3) en giet er net zoveel water op (4) tot de bovenkant lekker vochtig is (5).

1

2 Links zie je basilicum, midden bieslook en rechts tijm. Oregano en peterselie hebben bijzonder kleine zaden.

3 Ja, da’s een hond.

4

5 Na de laatste stap heb ik het kistje in de bijkeuken gezet, oftewel de lichtste plaats in huis. Ook heb ik even daarna nog water toegevoegd. En nu… laat het gras maar groeien!

 

Groene vingers? Graag! Maar… hoe? Nu de zon zwakjes maar eindelijk een beetje schijnt, heb ik tuinman Geert Derom (o.a. Tuinen van Hoegaarden en Felgroen) om tips gevraagd.



Enkele eetbare lage plantjes en kruiden die je nu kunt beginnen planten zijn volgens Geert snijsla, tuinkers, erwten, kool, peterselie, basilicum, bieslook en koriander. Allemaal welgekend en veelzijdig. Bovendien nemen ze niet al te veel plaats in. Is het dan zo eenvoudig dat je alle zaden in één pot kunt strooien? ‘Best alleen snijgroenten (sla, tuinkers) apart zetten. De kruiden kunnen samen in één grote bak buiten in de tuin of op het terras’, aldus Geert. Wat frisse grond in een bak, daar de zaadjes in planten en regelmatig de vochtigheid bijhouden. Daar komt het verzorgen van zulke planten eigenlijk op neer. ‘Het belangrijkste’, zegt Geert, ‘is dat de grond steeds licht vochtig moet zijn. Dit kun je testen door met de rug van je vingers na te gaan of de grond koel aanvoelt.’
Water en buitenlucht
Toch kan het weleens onverklaarbaar mislopen waardoor je planten er sip uit komen te zien. Vooral planten die je binnen houdt lopen dat risico: ‘Binnen zijn planten zwakker omdat ze minder licht hebben maar wel te veel warmte. De plantjes gaan hierdoor ijl groeien. Zodra ze gekiemd zijn, kan je ze op de vensterbank buiten plaatsen.’ Stel echter dat het hopeloos lijkt en je plant langzaamaan verwelkt. Is er dan geen enkele redding mogelijk? Misschien kan het advies van Geert je geruststellen. ‘Het enige dat je dan kan doen, is de plantenbakken op potten in water zetten zodat de grond zich terug volzuigt met water.’
Het duurt natuurlijk enkele weken voor je effectief met je babyplantjes kunt koken maar eens het zover is, haal je er veel uit. ‘Snijgroenten zoals sla en tuinkers zijn na drie à vier weken klaar. De snijsla zal weer uitschieten als je hem niet te laag afsnijdt. De kruiden moeten groot genoeg zijn, minstens 15cm hoog. Als je niet te laag knipt, schieten ze ook terug door’, besluit Geert.

Wie net als ikzelf inspiratie haalt uit actuele gezondheidssites -en boeken, zal regelmatig hetzelfde voedsel terugzien. Niet omdat daar weinig variatie in is, bepaald voedsel bevat de beste en meeste vetten en vitaminen die we nodig hebben. Vaak beïnvloedt het zo nare ziektes die op kunnen komen. Het leukste? Alles is zeer verkrijgbaar!

Avocado 1. Avocado (oorspronkelijk uit Midden-Amerika) – alkalisch

Zacht en neutraal van smaak maar boordevol voedingsstoffen. Vitamines B6, C, ijzer, kalium (vochtbalans en bloeddruk), eiwitten en vooral goede, onverzadigde vetten zijn hier sterk in aanwezig. Een hoge cholesterol kan mede dankzij deze olieën verlaagd worden. Avocado is een veelzijdige vrucht; bekend van guacamole maar ook lekker in salades, als geplet (en gekruid) beleg en zelfs met het doorgaans zoeter fruit. Bovendien is het een veelgebruikt beauty-ingrediënt. Let erop dat de schil van de avocado niet te hard of te groen is. Laat het in dat geval nog even liggen om te rijpen.

 

Banana

 2. Banaan (oorspronkelijk uit Zuidoost-Azië) – lichtelijk verzurend
  

De naam alleen al klinkt grappig maar dit fruit maakt je zeker blij met haar eigenschappen. Een paar daarvan zijn vitamines A, B6, C, ijzer en kalium. Het hogere gehalte aan koolhydraten in rijpe bananen kan misschien afschrikken maar het maakt de banaan net perfect voor wie even meer energie nodig heeft.

 

Citroen 3. Citroen (oorspronkelijk uit Zuidoost-Azië) – alkalisch

 

Indien je enige interesse hebt in een betere stofwisseling en afvoer van afvalstoffen, ga dan de uitdaging aan voor de zuurste gezichtsuitdrukking. De aanwezige vitamine C, kalium en fosfor maken het wat waard. Het drankje van warm water met een schijfje citroen is een snelle manier om er genoeg van binnen te krijgen. Drink het echter met mate; het zuur kan je tanden aantasten. Verder past men citroen graag toe in beautyrecepten.

 

Oatmeal

 4. Havermout (oorsprong onzeker) – alkalisch

 

Voor vitamine B1, fosfor, kalium en vezels kan je aan havermout denken. Wellicht het meest handige hieraan is dat het eindeloos gecombineerd kan worden en zeer goed vult. Havermout is vooral populair als ontbijt en als ingrediënt voor eenvoudige koekjes. Tip: er bestaan glutenvrije varianten.

 

Mango5. Mango (oorspronkelijk uit Azië, voornamelijk India) – alkalisch


‘De koning van het fruit’ laat je niet alleen aan de zomer denken, het bezorgt je ook veel vitamine C, beta-caroteen, kalium, magnesium en anti-oxidanten. Deze steenvrucht heeft logischerwijze een harde pit in het midden, waar medicijnen mee worden gemaakt. Het sappige vruchtvlees is fijn om zo te eten, in een smoothie te gebruiken of eens in een warm gerecht te proberen.


Pindakaas

 6. Pindakaas (oorspronkelijk uit Amerika) –  zuur 


Deze ‘kaas’ is eigenlijk een boter van simpelweg gemalen pinda’s. Nog best logisch eigenlijk, die gezonde voeding. Pindakaas bevat veel plantaardige vetten maar eveneens eiwitten, vitamines B1, B6 en kalium. Samen met banaan en confituur of in havermout vormt het een immens populaire combinatie.

Banana + pindakaas

 

 

 

 

 

Spinazie 7. Spinazie (oorspronkelijk uit Azië) – sterk alkalisch indien rauw, anders zwak  

 

Om origineel te doen vermeld ik die oude Popeye. Zijn groen spul is een aanrader voor eiwitten, vitamine C, kalium en calcium. Toch is het ook rijk aan water en dus af en toe goed voor wie het moeilijk vindt om voldoende te drinken. Geserveerd met vlees verhoogt het de inname van ijzer. Room maakt het net iets lekkerder en kan niet veel kwaad gezien er weinig calorieën in spinazie zelf zit.

 

Tomaat 8. Tomaten (oorspronkelijk uit Zuiden-Amerika) – lichtelijk alkalisch

 

Rijk aan water, vitamines A, B11, C, kalium en fosfor. Behalve dat ze onmisbaar zijn in talloze en wereldbekende gerechten, zijn er meerdere soorten van. Probeer tomaten niet in de koelkast te bewaren; door de koude temperaturen ontwikkelt de smaak zich onvoldoende.

 

Groenethee 9. Groene thee (voornamelijk uit China) – alkalisch

Dit is bijna een klassieker in gezonde menu’s. Groene thee zit vol anti-oxidanten en heeft opvallend weinig calorieën. Het is regelmatig terug te lezen dat er minder kanker voorkomt in landen waar veel groene thee wordt gedronken. Wie de bittere smaak niet gewoon wordt, kan zoeken naar de varianten met bijvoorbeeld vanille en framboos.

Sojamelk   10. Sojamelk (voornamelijk uit China) – lichtelijk alkalisch

 

Naast de zoetere smaak dan koemelk heeft sojamelk eiwitten, kalium, fosfor en natrium. Voor de afwisseling zijn er extra smaakjes zoals vanille, chocolade, bosvruchten, banaan, … Vergeet niet dat hier nog suiker aan toegevoegd is en dat biologische sojamelk geen genetisch gemodificeerde sojabonen bevat.


Let op: natuurlijk zit er in deze voeding veel meer voedingsstoffen. Ik baseer me op enkele hoge concentraties.