Sinds het stuk van laatst over de toestand van mijn gezichtshuid, lijkt deze gedurende een paar dagen erger te zijn geweest. Ik kreeg meer onzuiverheden op mijn wangen, vooral aan de linkerkant. Behalve laat gaan slapen heb ik niets opmerkelijks gedaan of veranderd en daarbij slaap ik ook rechts. Het is dus graven naar de oorzaak, maar intussen probeer ik het met eenvoudige middeltjes nog meer te verminderen.


De nachtelijke kokosnootolie heb ik inmiddels alweer ingeruild voor petitgrain. Echter blijft het vele voordelen bieden en heb ik sowieso al lang geen masker meer op gehad, oftewel: een geldig excuus om er wéér eens mee te experimenteren. De andere twee ingrediënten voor het masker zijn honing en tijm. Beide zijn bekend om hun goede eigenschappen (bv. antibacterieel en stimulerend voor de bloedsomloop) en vrijwel altijd op voorraad.



Vettig!

Ik had ervoor kunnen kiezen om alles te mengen en als een geheel aan te brengen, maar ik wou me vooral op de kokosolie focussen. Daarom liet ik eerst hier een beetje van in mijn hand smelten en bracht ik er met een (goedkoop en synthetisch) kwastje een laag van aan op mijn schone gezicht.



Vervolgens dipte ik de punt van de kwast in de honing, om er ten slotte voorzichtig tijm op te strooien. Dit allemaal boven de wastafel, natuurlijk. Het smeren van de olie ging gemakkelijk, maar het plakkerige van de honing voelde ik meteen.



Dit alles spoelde ik na tien minuten met koud water af. Kokosnootolie blijft graag zitten en goed afdrogen is zeker nodig. Mijn eerste indruk was dat het masker mijn huid zacht maakte en hydrateerde. Daarna merkte ik op dat mijn poriën verkleind waren en mijn voorhoofd er iets minder rood uit zag. Fijn! Dit recept past wat mij betreft perfect in de categorieën snel en kalmerend.

In april postte Mascha van Beautygloss een DIY video voor scrubblokjes. Aangezien het zó gemakkelijk te maken leek, besloot ik het eindelijk zelf eens te proberen.


De benodigdheden: een blokje zeep (100 gram), kokosnootolie (50 gram) en suiker (150 gram). Mijn oud zeepje was 80 gram dus trok ik overal 20 gram van af. Voor extra verzorging nam ik ook een scheutje olijfolie, rozemarijn en tijm.

Om te beginnen sneed ik de zeep in kleine stukjes. Bij mij brokkelde het vooral in poedervorm af en leek het dankzij de kleur op kaas. Na het toevoegen van de kokosnoot- en olijfolie liet ik deze ingrediënten langzaam smelten. Eerst deed ik dit in de magnetron, maar om te vermijden dat het smakelijk naar zeep zou blijven ruiken, stapte ik over op de au bain marie-techniek.


Het smelten duurde om de één of andere reden redelijk lang en uiteindelijk deed ik gewoon verder met de zeep in een nog licht brokkelige staat. Daar gooide ik een beetje rozemarijn en tijm bij. Vervolgens voegde ik de suiker toe om dan alles snel te mengen en in de ijsblokjesvorm te drukken. Ik had genoeg voor acht blokjes.


Zo’n 25 minuten in de vriezer was voldoende om de blokjes gebruiksklaar te maken, maar iets langer had ze nog steviger gemaakt. Inmiddels zijn ze getest en ik ben zeer tevreden over de werking. Omdat het smelten niet even vlot als gewenst verliep, brokkelden ze wat af onder de douche. Het scrubben ging echter prima; een beetje ruw, maar dat maakt de blokjes handig wanneer je het al lang niet meer gedaan hebt. Een klein detail: de geur van het zeepje vind ik niet bijzonder fijn. In het vervolg zal ik er dus nog etherische olie zoals tea tree bij doen.