Fotograaf: Takver (zie fotolink)

De opwarming van de Aarde en bijkomende veranderingen in het klimaat zijn meer dan ooit brandend actueel. Allerlei voorspellingen over het stijgen van de zeespiegel, extremere temperaturen en nog meer tekorten of tevelen wijzen er op dat we onze levensstijl dringend moeten aanpassen. Tenzij we de dreigingen niet ernstig genoeg vinden en onze kleinkinderen gerust met een ziek en zielig hoopje planeet achterlaten.



Authentieke leugen?
Maar kloppen die voorspellingen wel? Of beter gesteld: is hun verwachte bedoeling, informeren en waarschuwen, authentiek? Tot voor kort geloofde ikzelf alles wat ik erover had gelezen. Nu geloof ik die zaken eigenlijk nog steeds, maar een bepaalde opmerking op een artikel opende mijn ogen voor een ander mogelijk doel. Geldklopperij. Ja, uit iets cruciaal als het beschermen van het milieu. Op zich zou dit niet schokkend mogen zijn – het gebeurt helaas vaker bij belangrijke gebeurtenissen die de hele wereldbevolking aangaan. Bij de klimaatopwarming had ik dit echter helemaal niet in gedachten. De gevaren die vele en grote groepen mensen te wachten staan, dringen zo door op ieders leven. Op hoe vervuilend en verspillend we soms leven, hoe groot ons inlevingsvermogen is, hoe verdraagzaam en flexibel we zijn. Alles tesamen bepaalt mede hoe het verder zal gaan met die groepen én de toekomstige generaties. Of met welke snelheid en in welke mate we moeder Aarde zullen verzieken, maar dan iets minder cru gezegd. Is het mogelijk dat wetenschappers, of personen met een bepaalde macht, hier misbruik van maken om zelf rijker te worden? Aangezien sommigen hun authenticiteit betwijfelen, waarschijnlijk wel.



Toch lijkt dit me geen gegronde reden om dan maar niets meer voor waar te nemen en te stoppen met het verbeteren van onze milieuvriendelijkheid. Klimatologische dreigingen gelden immers voor iedereen. Er zullen toch op z’n minst een paar berichtgevingen over de toekomst echt zijn. En dan nog is het aangeraden om op onze ecologische voetafdruk en gewoon onze moraal te letten. Denk bijvoorbeeld aan de reeds aanwezige luchtvervuiling, iets waar we in beter ontwikkelde steden dagelijks mee in aanraking komen. Of is daar ook onvoldoende hard bewijs voor? Onderzoeken en resultaten daarvan automatisch leugenachtige nonsens noemen is misschien wel nóg triester voor de huidige natuur dan mensen die er voor materiële rijkdom aandacht aan geven.

ghgjh
Het toenemende verkeer blijkt volgens het Milieurapport Vlaanderen (MIRA) de grootste milieuvervuiler te zijn in België. De andere grote belastende oorzaak, industrie, wordt langzaamaan schoner.



Onder meer mobiliteitsorganisatie Touring en de partij Groen beweren dat de overheid en niet de mensen schuld heeft aan het groeiende negatieve effect van het verkeer. Zelf ben ik daar niet helemaal van overtuigd. Weliswaar zullen er binnenkort eindelijk oplossingen voor wegproblemen gevonden moeten worden, zich verplaatsen gebeurt nog niet overal op een veilige manier. Files, verkeerslichten en knelpunten zijn vervelend maar toch ligt het allemaal niet enkel aan de overheid. Niemand heeft om gevaarlijke problemen in of door het verkeer gevraagd. Om vanaf nu dieselwagens extra te gaan belasten, lijkt me niet de ideale oplossing. Sensibilisatie over het vervoer is daarentegen wat heel belangrijk blijft. Vervuiling verminderen moet namelijk van de twee kanten komen. Het gaat nu nog te goed om te beseffen hoe slecht onze natuur er binnen enkele jaren aan toe zal zijn.



Mijn grootste frustratie betreft de mensen die uit gemakzucht altijd hun auto als vervoermiddel gebruiken. Natuurlijk hebben ze het recht om dat te doen, maar dikwijls komt die keuze nogal egoïstisch over. Het is algemeen bekend dat er teveel slechte stoffen worden uitgestoten en hierin spelen wagens zeker een rol. Stel dat er geen goede verbinding is met het openbaar vervoer, dan begrijp ik de beslissing om met eigen vervoer weg te gaan. Om elke dag voor een zielig kwartier reizen naar een bereikbare plek naar de auto te grijpen, dát gaat er bij mij niet in. Misschien komt het door het feit dat ik al jaren dagelijks mijn plan moet zien te trekken met de bus en trein. Eerst was dat uit noodzaak, nu is het eerlijk gezegd vooral een bewuste keuze. Ik kan me niet veroorloven om er behalve geld ook gezondheid van anderen aan te verspillen. Bovendien geef ik net iets teveel om de toekomst van onze planeet.



Daarnaast heeft de burger vaak gewoon wél de keuze om al dan niet kilometers met de wagen te rijden om te werken en te leven. Laatst zag ik nog eens een fiets met aan het zadel een Weer een auto minder-plaatje van 11.11.11. Die bordjes zijn van een actie uit 2011. Ik wil niet zeggen dat we onze wagens voorgoed moeten parkeren en alles met de fiets moeten doen. Toch juich ik de eigenaar van de plaatjesfiets in gedachten toe en hoop ik dat meer mensen hetzelfde als hem of haar zullen inzien. Om een franke conclusie te trekken: ja, meestal vind ik autogebruikers best asociale vervuilers.