De wereld van het welzijn is relatief nieuw voor me. Ik weet natuurlijk al lang dat er professionelen zijn die kunnen helpen bij fysieke en mentale klachten, er is werkelijk voor alle klachten wel een specialist of in ieder geval gesprekspartner te vinden. Daarbij heb ik als kind al eenvoudige middeltjes leren maken om kwalen te verzachten, denk bijvoorbeeld aan de klassieke warme melk met honing. Niet te vergeten dat ik een zekere basis heb geleerd op school, zoals de voedingssdriehoek. En de leus ‘Drink voldoende water!’ wordt tot vervelens toe herhaald. Ohja, er bestaat trouwens ook zoiets als het gezond (hoe toepasselijk) verstand.

Maar wat is er verder? Hoe kan ik meer voor mijn welzijn zorgen? Wanneer moet of mag ik naar een expert en wat zit er precies in de voeding op die zogenaamde driehoek? Wat heeft mìjn gezondheid nu eigenlijk echt nodig? Deze diepgang moet ik vooral zelf uitzoeken. Daar sta ik nu volledig voor open en niet per se omdat ik een problematisch gewicht of zorgwekkende pijn heb. Mijn doel is om de beste versie van mezelf te worden, met af en toe nog een foutje.

Dankzij een flinke portie nieuwsgierigheid, Fitblrs en vooral uitvoerende motivatie wordt het beetje bij beetje gemakkelijker om over dit alles bij te leren. De eerste stap die me intussen een klein stuk verder heeft gebracht, heb ik twee weken geleden genomen. Ja, ik heb het eerder geprobeerd, maar met mijn weinig doorzettingsvermogen moet ik mezelf regelmatig opnieuw moed inspreken. Twee weken geleden, op een dinsdag, verbeterde dat plots en eindelijk. Na enkele maanden inspirerende posts te hebben gezien en gelezen, besloot ik toen ineens op te zoeken of er bereikbare yogalessen zijn. Yoga als sport kwam namelijk het meest voor op de Fitblrs die ik volg. Bovendien had ik sinds maanden geen sportieve inspanning gedaan en het leek me iets rustigs om mee te beginnen. Mijn beste ideeën krijg ik overigens meestal heel spontaan. Een mailtje volgde en enkele dagen later was mijn proefles voor welgeteld een week na mijn beslissing geregeld. Behalve oefeningen om op mijn ademhaling te letten, wist ik niet helemaal wat ik moest verwachten. Gelukkig viel het heel goed mee en heb ik geen last van spierpijn gehad, iets waar ik na de les nochtans van overtuigd was. Slechts één keer kreeg ik kramp in de bal van mijn voet – al moet ik niet te vroeg juichen aangezien ik verder goed heb gevoeld hoe stijf mijn lichaam is. Toch ben ik tevreden dat ik okido yoga eens heb geprobeerd. Bij mijn zoektocht naar een betere conditie hoort nu eenmaal beweging.

Intussen heb ik het niet bij die ene les gehouden. Nu ik dankzij stage even een evenwichtiger dagelijks patroon heb, komen vaste eet- en bedtijden vanzelf. Het blijft oefenen om me er aan te houden maar ik merk weldegelijk verschil met dagen die ik zelf moet indelen. Ik respecteer mijn eigen honger en slaap net iets meer. Mijn pauzes zijn op voorhand voor me beslist en aangezien ik dan moét denken aan eten, slaap of ontspanning, ga ik er voorzichtiger mee om. Zo ben ik bijna vanuit het niets – eigenlijk vanuit overtuigende foto’s en getuigenissen – meer aandacht beginnen schenken aan wat ik binnenspeel. ‘s Avonds heb ik de luxe dat anderen voor me koken maar ‘s ochtends en ‘s middags kies ik vaak zelf wat ik eet. Ik HOU van eten en hoewel ik een zekere switch moet maken, vind ik onder andere meer fruit en groenten geen vervelende aanpassing. Ik weet nog hoe trots ik was toen ik een middag een salade (durfde) improviseren. Lunch staat momenteel gelijk aan grote pauze en ondanks dat alles dan snel gaat, focus ik me maar al te graag op een goede en zelfgemaakte maaltijd. Mijn ontbijt is te bescheiden en vooral slapen blijft een moeilijkheid maar dat zal binnen korte tijd vlotter verlopen. Zelfs de twee liter water per dag halen werkt vaker mee. Toegegeven, ik heb nog veel verkeerd vet, suiker en tijdsbesteding gehad. Toch hoort ook dat bij een gezonde levensstijl. Eén van de belangrijkste dingen die steeds herinnerd wordt, is dat opgeven geen optie is. Iedereen kan beter leren verzorgen en mijn eerste kleine stapjes zullen me uiteindelijk, hopelijk, wel brengen naar waar ik heen zou willen.